KÖK-NİZAM

◈ ARŞİV KAYDI — TANITIM DOSYASI

"Kurtarıcı beklemek, aklın ve vicdanın en sefil tembelliğidir."

İki yüz yıldır gök karanlık. İnsanlık, kâinatın sırrına çıplak elle uzandığı gün her şeyini yitirdi; geriye pas, sülfür ve asit yağmuru kaldı. Suyun bardakla, nefesin künyeyle ölçüldüğü bu çürümüş dünyada, Arz-ı Harabe'den, insanlar zincirlerini öptü; çünkü karanlık, tahammül edebildikleri tek merhametti. Ve hep beklediler: gökten inip onları kurtaracak bir el.

Sonra Altayların buzundan bir sinyal yükseldi.

On yıllık bir sürgünün ardından, teninde atalarının turkuaz şifresi, avucunda kadim bir sır, Arayıcı Aral iniyor dağlardan. Göklerden gelen bir kurtarıcı değil; insana, beklediği elin kendi elinde olduğunu hatırlatmaya gelen fani bir elçi.

Ama uyandırmak istediği kadim nizamın anahtarı bir vicdana kilitli: insanlığı kendi kibrinden korumak için koca bir dünyayı karanlığa mühürleyen ağabeyi Siber-Han İlteriş'in vicdanına. Bir zamanlar aynı davanın iki ucuydu bu kardeşler; şimdi biri şafağı, öteki karanlığı savunuyor.

Aynı dağa Mars da geliyor. Bütün orduların tepesindeki Komutan Barlas, elinde öldürmek için değil var olmayı reddetmek için dövülmüş bir hiçlik taşıyor; üç yıl önce kendi oğlunu bir listeden çıkarmadığı sabahtan beri de kendi kefaretini. Ayın üstünde ise Baş-Oligark Çolpan, o cehaleti borçlandırarak sömürüyor.

Mitik ve felsefi bir bilimkurgu olan Pas ve Turkuaz, kadim Türk mitolojisini kuantum fiziğinin ve vicdanın diliyle yeniden dokur; bir kıyamet-sonrası dünyanın destanı olduğu kadar, insanın kendi fıtratıyla, merhametle ve içinde uyuyan muazzam iradeyle yüzleşmesinin de hikâyesidir. Üç kitaplık bir yolculuğun sarsıcı ilk adımı.

Kapı, iki kardeşin kanıyla açılır. Peki ya insanlık, ardındaki şafağa hazır mı?